Rejs

Marek Piwowski wspiął się swoim „Rejsem” na wyżyny: komentarza społecznego, komedii, ale też absurdu. Matylda Damięcka sięgnęła więc po film skończenie zabawny, który od przeszło pół wieku zasilą polską popkulturę kultowymi dialogami. Jak zmierzyć się z komediowym evergreenem? Do tej pory w ramach Korelacji królowały obrazy zapomniane lub, w powszechnym mniemaniu, nieudane. W tym przypadku mamy do czynienia z niezaprzeczalnym klasykiem.

Damięcka nie walczy z potęgą dialogów, umieszczonych w filmie dzięki połączonym siłom współscenarzystów Piwowskiego i Janusza Głowackiego oraz improwizujących odtwórców poszczególnych ról. Czasem narratorka komentuje akcję, innym razem chowa się w cieniu, pozwalając wybrzmieć kanonadzie słów i skojarzeń.

Nuda? Nie ma nudy. Bo dzieje się w sam raz. Dialogi są bardzo dobre. Nie ma dłużyzn. Piszący te słowa nie ma wątpliwości, że na takie filmy polskie inżynier Mamoń chodziłby szczególnie.

Lech Moliński