Seksmisja

„Seksmisja” to podgląd ewolucji tożsamości i kulturowych wdruków epoki, który brzmi w krwiobiegu kilku generacji Polaków, w tym mojej. Gdybym był Juliuszem Machulskim i miał jego talent, wtedy – w 82, 83 roku – nakręciłbym dokładnie taki sam film. Wszystko w tym obrazie wygląda jak w najlepszych amerykańskich filmach tamtego czasu, jak u Spielberga, jakby czas się cofnął – mam znów czternaście lat, choć dziś mam pięćdziesiąt pięć, a najbogatszy kraj trzeciego świata, USA, nie kręci mnie już tak jak kiedyś. 

„Seksmisję” po raz pierwszy widziałem w kinie Warszawa we Wrocławiu. Dziś jest tu Dolnośląskie Centrum Filmowe – DCF, które gości festiwal Korelacje i po 41 latach pokazuje znów „Seksmisję”, tym razem z moją autorską narracją.  

Maciej Kurowicki